Voorstellen
Ik ben Carin Peters en ik woon met mijn gezin en onze honden in Oost-Souburg, een gezellig dorpje vlakbij Vlissingen, in het prachtige Zeeland.
Als kind heb ik het (jacht-) hondenvirus al met de paplepel ingegoten gekregen. Zo lang ik me kan herinneren hadden wij altijd wel een Retriever, Duitse Staande Langhaar of Engelse Cocker Spaniël in ons gezin, waar mijn ouders de nodige (jacht-) trainingen mee volgden.
Toen ik een jaar of acht was zat ik al met mijn neus in de boeken om de diverse hondenrassen en hun eigenschappen te bestuderen en daarna volgden al gauw allerlei boeken over honden, hondengedrag, hondentraining en hondenproblemen. Weer later nam een goede vriend van ons gezin, zelf instructeur bij de plaatselijke KC, mij onder zijn hoede en nam mij mee naar lezingen, hondenshows, etc.
Zelf kon ik maar niet besluiten met welk hondenras ik in de toekomst in zee zou gaan, want voor mij had elk ras wel zijn charme en ik kon maar geen keuze maken. Mijn moeder maakte abrupt een einde aan al dat getwijfel toen zij op een dag thuis kwam met.... een Dwergpoedel! Aanvankelijk was het hondje meer bedoeld als gezinshondje, maar gaandeweg ging ik steeds meer doen met dit hondje en kwam ik erachter dat er in dat kleine formaatje een heuse, hardwerkende, leergierige Retriever schuilging! En zo werd Debbie mijn allereerste eigen hondje! Tot dan toe had ik alleen maar kunnen toekijken bij de trainingen die mijn ouders volgden, maar nu trainde ik thuis vrolijk mee met mijn Poedeltje. Alles wat mijn ouders toen bij de KNJV trainden, deed ik "in het klein" na met mijn Dwerg. Met een piepkleine dummy met een konijnenvelletje of kleine vleugeltjes erom heen, en het hondje deed het fantastisch. Uiteindelijk bleef de Retriever zelfs maar aan de waterkant staan wachten terwijl de Dwerg zijn apport uit het water ging halen!
Deborah (roepnaam "Debbie") was een fantastisch hondje met wie mijn hele Poedelpassie begonnen is. Met haar heb ik ook mijn eerste nestje gefokt en natuurlijk heb ik mijn kennel naar haar vernoemd!
Momenteel ben ik volop aan het trainen met mijn abrikooskleurige Standaardpoedelreu, Amigo, en ook hij legt weer het nodige talent aan de dag en heeft er minstens zoveel plezier in als onze Sita. Zodra de dummytas te voorschijn komt gaat hij helemaal uit zijn dak en springt bijna letterlijk een gat in de lucht!
Zo nu en dan vangen wij een herplaatser op in onze roedel. Momenteel hebben wij nog een bejaard Dwergpoedelteefje van veertien jaar, wat weliswaar behoorlijk doof, maar nog heel fit en vrolijk is, en nog met gemak een flinke wandeling met ons mee loopt. Vanzelfsprekend mag zij haar oude dag lekker bij ons slijten en wij hopen nog lang van haar te mogen genieten!
Momenteel ben ik bezig met de opleiding tot Kynologisch Gedragstherapeut bij "Dog Vision". Daarvoor heb ik tevens een aantal losse modules gevolgd aan de "Martin Gaus Academie" te Lelystad. Honden en hondengedrag hebben mij van kinds af aan al enorm geboeid en het zou fantastisch zijn wanneer ik in de toekomst andere hondeneigenaren kan begeleiden bij de behandeling van honden met diverse grotere en kleinere gedragsproblemen.
Intussen heeft ook mijn dochter het hondenvirus behoorlijk te pakken en ook zij heeft inmiddels haar eerste eigen hondje gekregen, Engelse Cocker Spaniel "Cimble's Vanilla Fudge" of kortweg "Guppy" genaamd. Momenteel volgt zij zelf de puppycursus met hem en in de toekomst hoopt zij er behendigheid en, wie weet, nog eens juniorhandling mee te gaan doen. En natuurlijk kan mams het niet laten de jachttraining met hem te gaan volgen.
Verder wil ik niet nalaten hier even twee charmante assistentes aan u voor te stellen die ons trouw terzijde staan bij de socialisatie van eventuele pups en door ons opgevangen herplaatsers. Onze dwergkonijntjes:
Witje (Zoë's konijntje)
en Stoffel
Het is ontzettend leuk om te zien dat, zodra de honden de tuin in mogen, de konijnen en de honden elkaar meteen opzoeken en elkaar vriendelijk begroeten door middel van "neusje-ruiken" en een amicale breeduit zwaaiende staart (van de honden dan!). Tweety heeft de gewoonte om lekker dicht tegen het hekje van de konijnenren aan te gaan liggen dutten.... gezellig!
U heeft nu kennis gemaakt met ons en onze levende have. Wij wensen u veel plezier bij het bekijken van de rest van onze website!
