"Deborahs Sweet" - Poedels en Engelse Cocker Spaniel
RSS Volgen Fan worden

Recente posts

Hond, beste vriend van de jager
Trainingsperikelen
Hond, beste vriend van de mens?
Jachtinstructiedag van de SUN (Spaniel Unie Nederland)
Voorjagen met Gup, de niet-meer-pup!

Categorieën

Algemeen
Arme Sita...
Belevenissen aan de Martin Gaus Academie
Bouschko
Gup
Jachthondje
Showhondje
Mogelijk gemaakt door

Belevenissen met mijn honden

Het sprookje van Rood-Gupje

Er was eens een klein, dapper Cockerpupje, Rood-Gupje genaamd. Dit omdat hij altijd een klein, rood tasje met koekjes bij zich droeg. Dat ging hij dan naar zijn arme, zieke grootmoeder brengen, die aan de andere kant van het Ritthemse bos woonde.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Meestal werd hij daarbij vergezeld door zijn grote trouwe vriend Amigo. Maar op een kwade dag in juli moest Rood-Gupje helemaal alleen op pad. Amigo was namelijk gewond aan zijn voetjes en kon hem onmogelijk vergezellen. Maar, zoals ik al zei, was Rood-Gupje een heel dapper pupje, dus stelde hij zijn grote vriend gerust en beloofde hem netjes op de paadjes te blijven en geen domme dingen te doen.
 
En zo ging Rood-Gupje op pad. Maar helaas... in het bos woonde een grote boze wolf, die dol was op kleine, lekkere, sappige pupjes en al gauw was hij Rood-Gupje op het spoor.
 
 
"Hmmm, ik ruik hier een lekker pupje...."
 
 
 
 
 
 
Helaas was Rood-Gupje ook wel een erg eigenwijs pupje en toen hij dan ook een heel verleidelijke modderpoel zag, kon hij het toch niet laten en besloot stiekum heel eventjes het pad te verlaten en even een lekker modderbadje te nemen.
 
 
 
 
 
 
 
Oei, maar dat had hij beter niet kunnen doen! Daar kwam de grote boze wolf al tevoorschijn en zette de achtervolging in!
 
 
En weet je wat er toen gebeurde???
 
HELEMAAL NIETS!!!
 
HAHA! Want natuurlijk was het helemaal geen grote boze wolf! Het was een ontzettend lieve, vriendelijke Oudduitse Herdershond, die weliswaar dol was op pupjes, maar niet om op te eten, nee, juist om leuk mee te spelen!
 
En zo gingen zij samen verder, op zoek naar Rood-Gupje's lieve grootmoeder, die zich inmiddels alweer veel beter voelde.
 
En weet je wat het mooiste was? Rood-Gupje had er weer een vriend voor het leven bij, die zelfs bereid was voortaan op Rood-Gupje te passen als Amigo een keer wat anders te doen had!
 
En zo leefden zij allemaal nog lang en gelukkig......!
 
Met dank aan mijn collega Addy en haar fantastische hond, Silas, die binnenkort een dagje op Gup gaan passen, wanneer ik met Amigo aan het "zweetwerken" ben!

1 Reactie op Het sprookje van Rood-Gupje:

Comments RSS
jolanda on Sunday, July 17, 2011 6:53 PM
geweldig geschreven !!!! ben ook heel blij met het eind.:)
Reageren op een reactie

Voeg een reactie toe:

Uw naam:
E-mailadres: (vereist)
Website:
Reactie:
Maak uw tekst groter, vetgedrukt, schuingedrukt en meer met HTML tags. Zo werkt het.
Post Comment
Website
mogelijk gemaakt
door Vistaprint